"Dit gaat over een gerespecteerd dagblad, waarop ik al bijna 40 jaar ben geabonneerd. Die hebben soms aanbiedingen voor hun lezers. Zo bestel ik een boek bij ze. Binnen de kortste keren is het geld afgeschreven en een paar dagen later verschijnt er een boek. Echter, niet degene die ik heb besteld. Dat heb ik teruggestuurd. Een paar weken later maar eens gebeld. De mevrouw die ik doorverbonden kreeg, ging er niet over maar zou het doorgeven. Ondertussen maar eens naar de uitgever van het boek gebeld of het boek al gedrukt was. Ja, dat was het geval. Het lag bij elke boekwinkel.

Maar weer eens naar mijn dagblad gebeld. De meneer ging er niet over maar zou het doorgeven. Hij was zo aardig om de naam van de mevrouw, die er dan wel over ging, te geven en haar werktijden.
Op een geschikt moment passend bij het schema van deze mevrouw maar weer eens gebeld. Tsja, ze snapte het ook niet en lastig voor haar. Een andere afdeling deed zijn werk niet goed. Maar geen concrete toezegging wanneer ik mijn boek zou krijgen. En ook op geen enkele manier een excuus.
Na twee maanden grote stilte had ik het helemaal gehad met mijn prachtige dagblad en schreef ik een boze brief dat ik dat boek niet eens meer wilde. Ik wilde mijn geld terug. Prompt binnen twee dagen wordt het boek bezorgd, zonder verder enig bericht.

Nu heb ik mijn abonnement opgezegd. Na 36 jaar. Dat doet best pijn. Ik had best abonnee willen blijven.

Ik heb tot nu toe geen reactie op mijn opzegging ontvangen.
Die zal ook wel niet meer komen."

(Uit het boek 'Kloteklanten' van Egbert Jan van Bel.)